Δευτέρα, 15 Οκτώβριος 2007

thoughts@fresco: Blog Action Day για το περιβάλλον

Καλημέρα σας.

Στα πλαίσια του Blog Action Day για το περιβάλλον, δηλώνω και εγώ την υποστήριξη μου στον σκοπό αυτό, με το banner στο blog μου αλλά και με ένα "on the run" post λόγω έλλειψης χρόνου...

Το θέμα της προστασίας του περιβάλλοντος είναι πολυσυζητημένο και οι επιπτώσεις του εμφανείς, είτε βρίσκονται δίπλα μας, είτε βρίσκονται σε μέρη που φαντάζουν -αλλά δεν είναι- μακρινά.

Πληροφορία υπάρχει σε τεράστιες "ποσότητες", αποθηκευμένη σε βιβλία, εφημερίδες, servers και blogs σε ολόκληρο τον κόσμο...Το θέμα είναι να υπάρξει πληροφόρηση...Να υπάρξει ευαισθητοποίηση μέχρι και του τελευταίου πολίτη για το πως ο ίδιος καταστρέφει το περιβάλλον αλλά και το πως ο ίδιος μπορεί να συμβάλλει στην προστασία του...Στόχος όλων μας, δεν πρέπει να είναι η ανάλωση σε ευχολόγια, αφορισμούς και διαδικτυακές ημέρες δράσης σαν τη σημερινή, αλλά η ρεαλιστική προσέγγιση των προβλημάτων, η πρόταση λύσεων, η απόφαση για συνεισφορά σε έναν κοινό σκοπό...

Η απονομή του βραβείου Νόμπελ Ειρήνης στον Al Gore, κάνει πολλούς ανθρώπους στον κόσμο να αναρωτιούνται για το πως θα ήταν ο πλανήτης αν είχε εκλεγεί αυτός αντί του Bush...Άλλοι απλά μειδιούν ειρωνικά...

Ας μην αυταπατώμαστε φίλοι μου...Ο πλανήτης μας ίδιος θα παρέμενε ακόμη και με Gore πρόερδο των ΗΠΑ...Δεν θα επιχειρηματολογήσω για το όψιμο ή μη ενδιαφέρον του για το περιβάλλον, απλά θα σας παραθέσω τα εξής στοιχεία:
1. Ο Gore ήταν αντιπρόεδρος των ΗΠΑ (θήτευσε από το 1993 μέχρι το 2001) όταν ξεκίνηση η πρωτοβουλία για το πρωτόκολλο του Kyoto το 1997 και όμως δεν έκανε τίποτα προς την πλευρά της συμμόρφωσης της χώρας του.
2. Ο Gore ήταν αντιπρόεδρος των ΗΠΑ κατά την περίοδο του πολέμου στην Γιουγκοσλαβία, κάτι το οποίο δεν απέτρεψε τις βόμβες απεμπλουτισμένου ουρανίου να δηλητηριάσουν τα Βαλκάνια.
3. Ο Gore προβάλλει πλέον ως ισχυρός διεκδικητής του χρίσματος των Δημοκρατικών για την υποψηφιότητα στις εκλογές των ΗΠΑ. Βασικοί χρηματοδότες οποιασδήποτε προεδρίας, ως γνωστόν, είναι παραδοσιακά οι μεγάλες πετρελαιοβιομηχανίες. Ας περιμένουμε να δούμε αν αυτές θα ταχθούν ανοιχτά εναντίον του κου Gore (ή και το αντίστροφο) προκειμένου να βγάλουμε τα συμπεράσματά μας.

Τελικά, η ουσία δεν είναι να ακούμε ωραία λόγια και να βλέπουμε καλογυρισμένα ντοκιμαντέρ σχετικά με την καταστροφή του περιβάλλοντος, αλλά να προσπαθούμε να το προστατέψουμε...Αυτή η ελπίδα επαφίεται στους πολίτες του κόσμου και όχι στους πολιτικούς...Μακάρι ο Al Gore να βοηθήσει περαιτέρω στην προστασία του περιβάλλοντος και να μην αποδειχτεί ένας ακόμη ιδιοτελής καλοπληρωμένος ομιλητής όπως ο Πρόεδρος του o κος Clinton...

fresco

4 σχόλια:

Oh fuck it! είπε...

Επιτέλους ένα ποστ για το περιβάλλον που δεν έμοιαζε με τα άλλα. Εγώ απείχα γιατί ο ακτιβισμός μου έχει δικά του πλαίσια κι επίσης, δε μ' αρέσει να μου λένε πότε θα γράφω και τί.
Η μόνη λύση για τα περισσότερα προβλήματα του πλανήτη είναι η εκπαίδευση των ανθρώπων από πολύ νηπιακές ηλικίες, ώστε οι μελλοντικές αντιδράσεις και συμπεριφορές να είναι αυθόρμητες, σχεδόν Παβλοφικές (ντριν-μην πετάς κάτω χαρτάκι-κλείσε το θερμοσίφωνα).
Διατηρώ επιφυλακτική στάση σχετικά με τον Αλ Γκορ, χωρίς να παραβλέπω το έργο του μέχρι τώρα κι ούτε είμαι σε θέση να κρίνω αν άξιζε ή όχι το Νόμπελ. Ιδωμεν...

fresco είπε...

Σε αυχαριστώ για τα καλά σου λόγια ;-) ...

Και'γω μην νομίζεις, από το ραδιόφωνο έμαθα για τη δράση αυτή και μετά το έψαξα στο διαδίκτυο...Καλό είναι όπως λες να κινείται ο καθένας ανεξάρτητα, αλλά τέτοιες πρωτοβουλίες είναι ο μόνος τρόπος ώστε να προβάλλεται λίγο περισσότερο η φωνή του...

Το θέμα είναι να μην μένουμε σε αυτά και να μην καταντήσουν τέτοιες κινητοποιήσεις σαν τη μέρα της μητέρας, του πατέρα, των ζώων, του αυστραλοπίθηκου, της μύγας του Αμαζονίου κλπ κλπ...

Oh fuck it! είπε...

Ακόμα να ανεβάσεις καινούργιο ποστ; Γράψε κάτι, εγώ είπαμε... δεν προλαβαίνω με τις τρεις πολυάσχολες ζωές μου!

fresco είπε...

Καλά αυτά δεν γίνονται!!!

Τα μεγάλα πνεύματα συναντώνται...ΤΕΛΟΣ!!!

Μόλις πριν λίγα λεπτά (δηλαδή μερικά λεπτά αφού έστειλες το σχόλιο) ανέβασα το καινούριο μου post...Μετά κόπων και βασάνων βέβαια...

Πάντως νιώθω ιδιαίτερα κολακευμένος που σου έλειψα ;-)